

D3708

ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟཱ་སིདྡྷི་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།བདེ་ཆེན་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་གནས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ན་གང་ལ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུད་མ་བསྩགས་པ། དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་ གོམས་པ།རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་བློ་ཕྲོགས་པ། །རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་རྙོག་པའི་འདམ་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པའི་དྲི་མས་ཡིད་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ། རང་བཟོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོས་བློ་གྲོས་བསླད་ པ།ཉམ་ང་བའི་མདུད་པའི་གནས་ཀྱི་རི་སུལ་དུ་ལྷུང་བ། རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་དབང་གིས་སེམས་དཀྲུགས་པ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཉེ་བར་མ་བརྟེན་པ། དོན་དམ་པ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལམ་གཞན་ དག་གིས་བསྐལ་པ་དུ་མ་གྲངས་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ། རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་རྒྱུད་ ལ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པའི་དམ་པའི་དམ་པར་གྱུར་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཏོག་རྣམ་པར་བསལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡུལ་རྣམས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཟིན་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ།གང་གིས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ།

这是一段藏文经典的译文，我来为您翻译：
大译师比丘仁钦桑波译校并审定。


梵文为：Tattāsiddhi-nāma-prakaraṇa
藏文为：དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ
汉译：《实相成就论》
顶礼圣文殊童子。
大乐生起之处，
顶礼金刚乘，
为断除一切愚痴，
今当说实相成就。
此处，有些人未曾于大金刚乘积累善根习气，执著实有，为自分别妄念之风所夺，被诤争时期浊世泥潭的污垢染污其心，不知解脱轮回大海的正确方法，为诸多臆造分别所扰乱智慧，堕入险峻山涧，为难以了知的魔障所扰乱其心，未亲近诸上师，缺乏修习胜义的口诀。这些人若要证悟吉祥大乐金刚萨埵，以其他道路需经无数劫，而具足金刚乘方便者则能于此生无难成就。
一切动静诸法之本性无始无终，无住处，以自觉性为体，具大福德因相，遍及一切众生相续。为了遣除这些人对无上金刚大乘之精要教法的无明翳障，今当略说教证二理。
于此，应当确信：若能以方便智慧双运之相受用色等诸境，必能获得殊胜果位。因为一切论师皆共许：殊胜之因必定能生殊胜之果。

 །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ས་ལ་སྩོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུའི་རོ་བསྐ་ བར་སྣང་ལ།ཡང་འོ་མར་སྤངས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་ལྷག་མའི་རྒྱུ་རྣམས་དང་ཕྲད་བ་ན་དེ་ཉིད་མངར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་ན་སྣང་བ་ཡིན་ ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཚིག་རྐྱང་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ།དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་ སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ།དཔེར་ན་འོ་མར་སྤངས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སྩོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མངར་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་འདིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཙམ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དང་གང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་། གེགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཁྱབ་བར་བྱེད་པ་ཤིང་ལ་སྩོགས་པ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཤིང་ལ སྩོགས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段文字：
比如，从土地等生长的余甘子果实呈现酸味，但当它与牛奶浸泡等其他因缘相遇时，就会变成甜味。因此，如同我们亲眼所见，由不同因缘和合而成的果实能产生殊胜的果报。
同样地，诸圣者应当了知：瑜伽士将色等诸境生起为大手印，并以咒语和手印加持，就能产生极其殊胜的果报。这是因为一切都是由因缘和合而生，没有任何事物是由单一因素产生的。因此，从殊胜的其他因缘中必定生起殊胜的果报，因为一切智者的因缘力量是不可思议的。
在此，论式如下：凡是由殊胜因缘所成就的，必定能产生殊胜果报。譬如浸泡在牛奶中的余甘子等会变得甜美；色等诸境也是由殊胜因缘所成就的。这是自性因。
在此，仅仅由其他殊胜因缘所成就，以及与之相随关联的自性，是所欲证成为果报的事物的能遍自性之所作性，这是所遍。
因此，任何由其他殊胜因缘所成就的自性，当因缘具足且无障碍时，必定从其他殊胜因缘的所作性中产生殊胜果报，因为它与彼相随关联。
所以，当所遍和能遍的事物成立时，在证成能遍时，所遍即是因。例如，在证成能遍的树等时，所遍的树等即是因，因为能遍是所遍的事物。


 །འདིར་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ནི་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུར་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་ པ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་མ་ལུས་ལས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ལྡན་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །རྟག་ཏུ་དོགས་པ་མེད་གྱུར་པས། །འདོད་པ་ལྔ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྨན་གྱི་ཕྱེ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྦྲུལ་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །འདོད་ ལྡན་རྟག་ཏུ་ཆགས་བྱེད་ལ།།གླུ་དང་རོལ་མོ་ལ་དགའ་ཞིང་། །འདོད་པའི་བདེ་བས་ངོམས་མེད་པ། །འགྲུབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟན་ཞིང་། །བློ་གྲོས་ཆགས་པ་མེད་གྱུར་པས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡིས་འདིར་ངེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལེགས་བརྟགས་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་ནས་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཇུག་བྱ་ཡི། །གཞན་དུ་མེར་ནི་འཇུག་པ་ཡིས། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤེས་ན། །གང་ཞིག་ལྷ་མོ་ལ་བརྟན་པ། །དེ་འགྲུབ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི། ། དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏ།གང་གིས་ན། བདག་ཡོད་ལ་ནི་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་གཉིས་དང་ནི་ཀུན་དུ་འབྲེལ་པ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་ འགྱུར་བ་ཡིན།།དེ་བས་ན་གང་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་བདག་མེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པས་བདག་མེད་པའི་རོ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་ནི་འདི་དག་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཡུལ་ རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མི་གཙང་བ་ལ་སྩོགས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན་ཡང་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད།དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དག་ངེས་པར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段文字：
在此，除了所遍和能遍的事物外，没有其他因，这一点也应当如是了知。正因为如此，如经中所说：
"月密点滴等，
一切瑜伽续，
具慧方便心，
无有不可为。
永远无怀疑，
应当享五欲。"
又说：
"如同药粉配制，
能够降伏毒蛇，
具欲常行贪爱，
喜爱歌舞音乐，
欲乐无有满足，
必定成就无疑。
若人菩提心坚，
智慧无有执著，
不应生起疑虑，
此处必定成就。"
又说：
"善观极细察，
智者当趣入，
否则入火中，
十六分不及。
若能如实知，
坚信天女者，
必定得成就，
否则堕大狱。"
不能说色等诸境因为是烦恼生起的因而是恶趣之因。因为诸烦恼是以我执和我所执的执著为前提的，所以色等并非其因。如说：
"有我知为他，
我他分中生，
执著与嗔恨，
与此二相连，
由此而生起，
一切诸过患。"
因此，有我见者则生起这些烦恼。若于无我极为熟习，如实修证无我之味者，则不会如此。再者，若诸境在一切方面都是贪欲之因，那么对不净等颠倒相，怎么会因串习力而生起认知呢？因此，这些识都是由遍计所执而生起的。


 །དེ་ ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་།ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཇི་ལྟར། བུད་མེད་གཅིག་གི་ལུས་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་དང་འདོད་ལྡན་ཁྱི། །རོ་དང་འདོད་ལྡན་བཟའ་ བ་སྟེ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྟོག་།འདི་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྔགས་ལ་སྩོགས་པས་མངོན་པར་སྦྱངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དུག་ལ་སོགས་ པ་སྔགས་ལ་སྩོགས་པས་མངོན་པར་སྦྱང་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་པ་ལ་སྩོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་དག་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ།དེ་བྱིས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ནི་ངེས་པར་འཆི་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ། །གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་དུག་ཉིད་འགྱུར། །མི་མཉམ་པ་ཡིས་བསྟེན་ན་ནི། །འདི་དག་དུག་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར། །བདུད་རྩི་ཉིད་ཕྱིར་ བསྟེན་ན་ནི།།བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ལུད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཞིང་དག་དང་། རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ཞིང་དག་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དང་།འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལུད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཕན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་དུག་གིས་ནི་འཆི་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ།

这样的话，为何不承认由特殊的遍计所执和特殊的转变而成为能生特殊果的因之本性呢？如说：
"一个女人身，
出家与贪犬，
死尸与食者，
如是作三想。"
这些也是由特殊的遍计所执和转变而成，并非是轮回束缚之因。因为布施物、施者、受者皆不可得，故三轮清净。由于三轮清净而转变为咒语和手印的形相，因此由咒语等清净的特殊性，色等诸境能生无上之果。
如同毒等经咒语等清净后使用时，能产生长寿等其他果报，而对其他凡夫则必定致死。同样，应当确知诸境由咒语和手印加持后，能显现极为特殊的果报。
如《胜初续》中说：
"贪欲瞋恨痴，
此三即为毒，
若以不平等，
受用成为毒，
若为甘露故，
受用成甘露。"
《宝积经》中也说："迦叶，譬如大城中的粪便，可以利益甘蔗田和葡萄园。迦叶，同样，菩萨烦恼的粪便也能利益一切智。迦叶，譬如被咒语和药物摄持的毒，不能致死。"


 །འོད་ སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའི་དུག་གིས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་སློབ་དཔོན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ། །བག་ ཆགས་རྩ་བའི་མཐར་ཐུག་སྤངས།།ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདུད་རྩི་ཉེ་བར་བསྒྲུབས། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། ཡང་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། སེམས་ ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས།ཚོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བར་སྣང་བ་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅི་ནས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱི། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བསྒྲུབ་ པ་གཞན་མེད་པས།དེའི་ཕྱིར་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་ལ་སྩོགས་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྱོར་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ལས་དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་གྱི། །གཞན་ལས་འབྱུང་བ་ལས་དེ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །བདག་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་།།དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་བདག་གིས་ལྷར་སྦྱོར་བས། །བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཟུགས་བརྙན་ལུགས་མ་ལ་སྩོགས་ལ། །རྣལ་འབྱོར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན། །དེ་ལས་ རྣལ་འབྱོར་ལྷར་འགྱུར་རོ།།བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གདུངས་ཤིག་།ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་བཟུང་། །འདི་ནི་མ་བྱོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འདི་ལ་ཁྲུས་དང་སྡོམ་མི་དགོས། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་བར་སྤྱོད་མི་དགོས། ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མེད་པ་དང་། །བདེ་བ་དང་ནི་དགའ་བས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་རེག་པ་ལས བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ།།འོན་ཏེ་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལུང་གི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་དག་པར་བསྟེན་པ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

迦叶，同样，被智慧和方便善巧所摄持的菩萨烦恼之毒，也不能令其堕入邪见。
如龙树菩萨所说：
"怙主您的烦恼，
断尽习气根本，
从烦恼自性中，
您已成就甘露。"
《优波离请问经》中也说："菩萨以利益众生的大事而起贪欲，是为了对众生生起爱著。"
由聚集的差别而显现果的差别，通达法无我故不会对此生起执著，除了获得无上大乐果之外别无他法可修，因此应当现前饮食和威仪等乐果。因为如是资具从如是而生，怎能从他处生起？
因此《等瑜伽》中说：
"自身即是诸佛及，
一切勇士之本体，
是故我以天瑜伽，
应当善修自本尊。
于影像铜像等中，
瑜伽不会得生起，
若于菩提心精进，
由此瑜伽成天尊。
不应舍弃自本性，
亦莫苦行自折磨，
随乐而取于安乐，
此乃未来正等觉。
此中不需沐浴戒，
不需修行诸苦行，
无有苦行及禁戒，
由乐欢喜得成就。"
如世尊所说色等及其所生乐的转变是无上果之因，同样，此触所生乐的转变也与彼相同。若说与经教相违则不然，因为依教法正确修持触的特殊性而能获得彼果。


 །དེ་ཅིར་ཡང་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལས་བཀག་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དགག་པའི་ཡུལ་ནི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་འདི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ཞིང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མི་ཤེས་པར་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་མི་རིག་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ རང་བཞིན་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་བསྟེན་པ་དེ་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། །གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང་། །མི་གང་རྟོག་ལ་དགའ་བ་དང་། །གང་ཡང་རྒན་པོའི་དངོས་གནས་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟེན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལས་དགོངས་ནས་དགག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་། །དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་ཀྱི་ལམ། །ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་རྣམས་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང ཆུབ་པ་ལས་ཀྱང་།ཐབས་དང་མི་ལྡན་ཡེ་ཤེས་དང་། །བསླབ་པ་དག་ཀྱང་བཤད་པ་ནི། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་ཉན་ཐོས་རྣམས། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་ བུ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཁྱད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཆུང་ངུའི་ཡང་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་ལས་བླ་ན་ མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།སེམས་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱ་བ་ལས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དབྱེ་བ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་ པའི་ལྷས་ཀྱང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་རྟོག་ལས། །དགེ་བའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་དབང་གྱུར་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ངེས་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་གཞན་དག་མི་འདོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ།

这有什么相违之处呢？若说因为被禁止而不可以，这是不对的。因为所禁止的对象是特定的，即那些离开方便智慧，执著我所，不了知转变，以无明执取而修持触的特殊性的人，他们所依止的境界会成为恶趣之因。
如世尊所说：
"若是真实比丘及，
喜好分别诸凡夫，
以及真实诸长者，
于彼不应修此法。"
世尊考虑到这些人而宣说禁止。
《吉祥密集》中也说：
"十善业道之法门，
无智慧者所希求。"
同样，《大日如来成等正觉经》中也说：
"无有方便之智慧，
所说学处等诸法，
大勇士为声闻众，
为摄受故而宣说。"
对于被方便智慧摄持、追求特殊本性果报的人们，其转变的果报是殊胜的体验，故已证悟胜义法性真实义的人们不会有丝毫过失。然而具有殊胜发心者由此能获无上果位，因为心无污染。
因此，由发心的差别而确定善与不善的区分，而非依事物本性而住的方式。如圣天所说：
"菩萨一切分别中，
或善或是不善法，
一切转成善法性，
因为已得彼自在。"
因此，对于由分别所作的善与不善，以特殊分别而作区分，由此对色等的特殊发心必定获得殊胜果报，即使他人不承认也应接受。


།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་དང་ལྡན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི་རུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་དགེ་སློང་དད་པ་མེད་པ་ནི་དད་པས་བྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །ཁམས་གསུམ་དག་ནི་མ་ལུས་པ། །ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་དུ། །མཐོང་བ་དང་ནི་རེག་པར་འགྱུར། །དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། ། ཕྱག་རྒྱ་འདི་ཡིས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ས་གསུམ་པོ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། །ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་གིས་བླུན་པོ་འཆིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་འདི་ན་མཁས་པ་ཆེ། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཞན་དུ མར་མེ་ལྟར་འགྲུབ་པོ།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་། །ཡང་། འཇིག་རྟེན་འདས་སྤྱོད་གསང་བ་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད་དུ་སྤྱད། །གཞན་དུ་བག་མེད་པར་གྱུར་ན། །དེར་ནི་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བར་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ངོ་བོར་ནི། །སེམས་གཞག་ ན་ནི་དོགས་མེད་པ།།དེ་ཚེ་འགྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་འཇུག་ན་ཡང་། །འཆིང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།

正因如此，世尊说具有如幻等胜解的人一切受用皆可允许。又说："无信比丘不应受用信施。"
又《等瑜伽续》中说：
"一切虚空之性相，
虚空亦无有性相，
三界一切无余尽，
悉皆如同幻化现，
如是幻化于一切，
皆可见触而领受，
实则无有所缘境，
一切众生亦复然，
瑜伽士以此手印，
当净修治于三地。"
《一切天集会续》中也说：
"以一切圆满瑜伽，
愚者因此得束缚，
智者于此得解脱，
心圆满之瑜伽士，
犹如明灯得成就。"
又说：
"出世间密行，
应无分别行，
若生放逸时，
分别则散乱，
一切诸方面，
皆以无分别，
安住心本性，
无疑必成就，
一切诸时中，
以无疑虑心，
纵入诸行中，
不为彼所缚。"


 །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་མ་ལུས་ཀུན་སྤྱད་ཅིང་། །དབང་པོ་ཀུན་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་པས།།སེམས་དཔར་གནས་ན་འཆིང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་། གཟུགས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །མིག་ཀྱང་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། །མཐོང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །དམ་པ་དོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རང་ བཞིན་ཏེ།།སེམས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ། །བརྟེན་ན་རྣམ་རྟོག་མེད་ཉིད་དང་། །དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་རབ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཐབས་བཅས་ པར།།གང་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་སྤྱོད་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་[(]གྱི་[,]ཀྱི་[)]མཆོག་གི་མཆོག་།དཀའ་ཐུབ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གི་མཆོག་།རྣམ་རྟོག་མེད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི།།ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པར་གྱུར་པ་ན། །སྨོད་པར་གྱུར་པས་མི་གནོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་འདའ་བར་དཀའ། །གང་ཞིག་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངེས་སྦྱོར་ཞིང་། །དེ་ཡང་སྟོང་པའི་གནས་སུ་སྦྱར། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་འདི། ། ཤེས་རབ་འཕོ་བའི་ངོ་བོས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་སེམས་ཀྱིས། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱད་སྤྱོད། །བདག་ཉིད་ཚེ་དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས། །སེམས་ནི་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ། །ངེས་པར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །རབ་ཏུ་སྦྱིན་བྱེད་ཡིན་པར་བསྟེན། །རྣལ འབྱོར་བ་ནི་མངོན་བརྩོན་པས།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྗེས་འགྲོ་བ། །དེ་ཡི་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་མེ་ལོང་ལས་འཕྲོ་ན། །འདུ་བྱེད་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཡིན། །དེའི་དྲན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་བདག་ཉིད་སེམས། །མེ་ལོང་གི་ ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་། །མིག་འཕྲུལ་དང་ནི་འདྲ་བ་རུ། །གང་གིས་མཐོང་སྟེ་གཙོ་བོར་བཤད། །འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ནི། །གློག་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །རྣམ་པ་ཅི་འདྲར་མཐོང་གྱུར་པ། །སྐྱེ་དགུ་དེ་ཡི་དབང་གྱུར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་གང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
"以无分别心，
行持一切行，
受用诸根境，
住勇心不缚。"
又说：
"一切色皆空，
眼亦以空相，
如是见无念，
圣者无疑惑。"
又于彼中说：
"一切虚空性，
心亦虚空性，
若依此修持，
无念无疑生。"
又问："瑜伽士们的禁行是怎样的？"
"以无疑虑心，
于诸业方便，
何时无疑行，
是为禁行最。"
"何为苦行？"
"于一切诸业，
以无分别心，
无疑而行持，
是为苦行最。
以无分别心，
受用诸境时，
不为诽谤损，
此苦行难越。
于一切诸业，
以智慧相应，
复于空性修，
此大士苦行。
以智慧流转，
无分别之心，
无疑普行持，
此即今生行。
若于方便智，
心不他处行，
定是大菩提，
极善施所依。
瑜伽士精进，
随顺无分别，
彼一切圆满，
皆为受用现。
若从慧镜发，
是为行蕴相，
彼念慧所生，
无念自性心。
如同镜中像，
梦幻与水泡，
犹如幻化事，
见此说为主。
诸行之变迁，
如电如乾城，
随见何种相，
说众随彼转。"
是故无有任何可执著之处。


 །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཅུང་ཞིག་ཙམ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད།།འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པའི་ རྒྱུའི་ངོ་བོར་དེའི་ཚེ་འགྱུར་བ་ལ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ།།དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདེ་བས་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། ། ལུས་ཅན་ལུས་ནི་སྐམས་འགྱུར་ལ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ཤིང་། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་གཡོ་འགྱུར་བའམ། །འགོག་པ་ཐོབ་པར འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། བདེ་བས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་འགྱུར་གྱི། །ལུས་ཀྱི་གདུང་བས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཏིང་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི། །བདེ་བ་ཀུན་ལ་འཚང་རྒྱ་ཉིད། །ཟས་གཅོད་ ལ་སོགས་དྲག་པོ་དང་།།དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གཞན་སོགས་ཀྱིས། །ལུས་གདུངས་པ་ཡིས་རྣམ་པར་གཡེང་། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །སེམས་ཅན་དམན་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་བས་དཀའ་སྤྱད་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་ གསུངས་པ་དང་།ཡང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པ། །བརྟེན་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །སློང་ལ་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །འདོད་པ་ ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ནི། །བདེ་བར་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །གཞན་དུ་དུས་མིན་འཆི་བ་དང་། །དམྱལ་བར་ངེས་པར་སྲེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
当从如是幻化般的殊胜受用所生之圆满安乐中获得少许殊胜果位时，为何不欲求？这些并非自性所依，而仅是显现之相而已。若由殊胜修习力所生之乐及喜等殊胜果，成为证得无上果位之因时，亦无相违。
如《胜初续》中说：
"自身即诸佛，
亦即是诸尊，
以自尊瑜伽，
当以乐成就。
以难忍苦行，
有情身枯槁，
痛苦扰其心，
散乱成就异。
为令意身坚，
一切乐坚固，
或为苦所动，
或得证灭尽。"
又于世间与出世间金刚续中说：
"以乐得成就，
非由身苦成，
由三昧所生，
诸乐皆成佛。
断食等苦行，
及余诸苦行，
身苦令散乱，
散乱成就异。
下劣众生难成就，
是故说非苦行道。"
又于《吉祥密集》中说：
"虽修难忍行，
亦不得成就，
若依诸欲乐，
速疾得成就。
莫食乞得食，
莫乐于乞食，
受用诸欲乐，
持咒支无损。
身语意三者，
安乐得菩提，
否则非时死，
必堕地狱烧。"


 །དེ་བས་ན་གང་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་ཤེལ་ དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ལ།གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དེར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་དང་བཟོ་དང་སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པས་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་སོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་ལ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། འཇིགས་པ་དང་། སྨྱོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདྲ་བར་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གོམས་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་འགལ་བའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་གོམས་པའི་སྟོབས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ སྡུད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་དེར་གོམས་པར་གྱུར་པས་གནས་པ་དང་། དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ན་གྲང་བ་ལ་ སོགས་པ་མེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།གང་གིས་གཞི་གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདི་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཡང་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་བས་ན་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，如同大宝珠水晶般自性明净，由色等所造作的殊胜中所生之乐与喜的性相，以方便智慧摄持的殊胜修习力，终将证得究竟实性。
如同智慧、工巧、技艺等，从色等境界的体验中所生的造作殊胜，瑜伽士以智慧经常修习熟练之力，将获得最极常住之体性。因为到达修习的究竟，故如同自宗所说的如来等；世间中也如同贪欲、忧愁、恐惧、疯狂等，触所生之乐与喜等也是由熟习而成。
因此，彼等虽具最胜殊胜，却是自性相违之所缘。此中，与苦等不相顺，而具乐与喜等性相是果。当获得现前修习力之所缘时，与之不相顺的苦与不悦等将转变，并且摄集自身功德之聚。
因此，由修习而安住，遮止与之不相顺的苦等的机会。譬如，当遇到与寒等不相顺的暖等时，则生起无寒等。因为在一基础上不可能有两种相互矛盾之所缘。如是，乐与苦二者也绝不可能在同一相续中生起，因为彼此相违故。
因此，说修习乐与喜等者，必定不会遇到任何苦等生起的机会，此说合理。


 །རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ ཡིན་པས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་ཡང་རྒྱུ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ།ཤེས་རབ་དང་བཟོ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ལས་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་བཞིན་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་སླར་ལྡོག་པར་འདོད་ན།དེའི་ཚེ་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པར་ཡང་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་ པར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་པ་དེ་ལས་དེ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཡང་ཉེས་པ་ ལས་ལྡོག་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ལ་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཐར་པའི་རྗེས་ལ་ཡང་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ བྱ་བར་ནི་འདོད་པའམ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གིས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་ནི་འཁོར་ བ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་དེར་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཐར་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྗེས་ ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་ནོར་བུ་ཚོན་ཤེལ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དང་དེར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སླར་ཡང་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
理解自性相违所缘的体性也是空无的，故达到究竟的因是殊胜修习，如同智慧、工巧、技艺等，应当了知由其殊胜而成为相违所缘。
如是，若认为即使从修习中获得殊胜后仍会退转，则此时于遍处地等修习究竟者也应同样退转，然而并非如此。因为凡是趣入究竟者所获得的自性体性者，彼等不会退转，如同遍处地等。
获得自性体性者所依止的殊胜乐与喜等，彼亦不会退转，因为无退转之因。对于具有从过失中退转之缘分者，此事不会发生。
其后也不会生起痛苦，因为于究竟者中此事不可能。否则，将承许解脱之后还会轮回，此说不合理。因为决定不承许已获解脱者会转生轮回。
此亦因为彼时已远离无明习气，且无因故。为利他而正生者非为轮回，因为是以往昔愿力等势力而趣入，非由习气力。
因此，如同解脱之后不会轮回，如是究竟乐之后也不会生起痛苦之心，因为如同彩色水晶宝珠般自性清净故。依于何处，即以修习力于彼处显现极为殊胜的体性，是不退转法之性相。


 །དེ་བས་ན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་གིས་ནི། །མི་རྣམས་ཡིད་ནི་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོངས་སུ གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བཞིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན་ལོག་པ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ལས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། གཞན་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་ གྱུར་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ལྷའི་དྲི་འབུལ་ཞིང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ གི་དགེ་བ་འདིས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་ལ།གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ ལྔ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་འདི་ལྟར་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་ལ། གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟོབས་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ འཇིག་རྟེན་ན་མ་དུ་ལུང་ག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱ་སྐྱེགས་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་།།དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་ཕྱིའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱང་བའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་གྱིས་ཡང་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
因此说道：
"以何等事物，
令众人心喜，
即成彼自性，
如同杂宝珠。"
所以这一切都因为成为殊胜而从转变中获得殊胜果。因此，当转变时不会生起颠倒，从往昔业力推动的势力中也无任何不转变的，否则殊胜转变将成无义，且一切都将变得不可信赖。
如《佛母般若经》中说："复次，须菩提，菩萨摩诃萨向如来及如来塔供养天香，作是念言：以此善根，愿我于无上正等正觉成正觉时，令我佛土一切众生获得殊胜天触而回向。
复次，须菩提，以欲乐力供养五欲功德于佛世尊及声闻僧众与一切众生。如是正知，以此善根，愿我于佛土中证得无上正等正觉时，令声闻僧众及一切众生随欲获得如意五欲功德而回向。
复次，须菩提，菩萨摩诃萨于正等觉、声闻僧众及一切众生供养五欲功德"等等。
如是从习气力而转变，如是于所见果中，如世间马度勒等果被茜草等染色后显现相似。因此，心依于外触等时，由生起了知净化乐等差别而趣向彼性，因为心随顺于彼。


 །དེར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ད་དུ་ར་དང་། རས་བལ་གྱི་ས་བོན་དང་། སེའུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེར་བསྒོས་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན དུ་སེམས་ཀྱང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་།ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གོང་ནས་གོང་མར་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་མི་ འགྱུར་ཏེ་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་།བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
对此的执著即会成为坚固。如同毒芋、棉花种子、柿子等被其他因缘染色的差别，由于彼染色的力量而生起相似的果实。同样，心也从触等所必定生起的乐和喜悦等差别中，获得果位逐渐增上的殊胜，因为对其违品无有明显执著，故不会生起违品，因为与彼相违且是安乐的缘故。


 །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལ་སྩོགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ལྷ་ ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས།ལྷ་དང་ལྷ་མིན་འབྱུང་པོ་རྣམས། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོད་མིན་གྱི། །དེ་ཡི་ཡན་ལག་བསྟན་པ་ཡིས། །དགའ་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་བར་འགྱུར། །མར་མེ་འདྲ་བར་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་མེ་མི་བཟད་པས། ། ཐལ་བའང་ལུས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་ལུས་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང་། །དབང་དོན་མ་ཡིན་ཁམས་རྣམས་མིན། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་མེད། །ང་རྒྱལ་བློ་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང་། །སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་ཤེས་རབ་མེད། །སེམས་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིད་སྟུག ལོག་གནས་ལྟ་བུར་ནི།།རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བདག་མེད་པ། །འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་སྤྱོད་པ་མེད། །གཟུགས་མེད་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བསྟན། །ཐར་འདོད་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཡིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །རང་བཞིན་དངོས་མེད་ཤེས་བྱས་ལ། །གལ་ཏེ་ མྱ་ངན་འདས་མི་འདོད།།དེ་ཚེ་སད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡང་དག་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཤེས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གང་བསྒྲུབ་པ། །བརྩོན་འགྲུས་མི་ལྡན་དངོས་གྲུབ་མེད། །དམན་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་པ་ལས། །བྱས་པ་ཆུད་རབ་གསོན་གཞན་མེད། །གང་ དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་བསྒྲུབ་པས།།མ་གྲུབ་པར་ནི་ཞུམ་འགྱུར་བ། །བདག་ཉིད་འཕྲོག་པའི་རྐུན་པོ་ནི། །དེ་ཡིས་སྡུག་པ་ཅི་མ་བྱས། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས། །བདེ་བས་གྲུབ་པ་རྒྱས་མི་བྱེད། །དེ་ལ་བརྩོན་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །སྙིང་སྟོབས་ལ་ཡང་གནས་པ་མིན། །བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ནི་རབ་བསྒྲུབས་པ།།མི་འགྲུབ་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ། །རབ་དམན་དེ་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྐྱེ་བོ་ངན་པའང་གཞན་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ནས། །རང་གི་ལུས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །བརྩོན་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །རབ་ཏུ་སད་པར་གནས་པ་ཡིན། །དེ་བས་དབང་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ།།ཉེ་ལོངས་སྤྱོད་པས་འཆིང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ཡིད་གཉིས་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་མེད། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེར་ལྡན་པ། །འགའ་ལ་སེམས་ནི་མོས་གྱུར་ཀྱང་། །བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་འདོར་ བར་འགྱུར།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ། །གནས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྦྱངས་པ། །

以下是完整的中文直译：
因此，世尊在《胜初》等经中说道：不应开启一切苦和不悦等的机会。又在《一切天正集续》中说：诸天非天诸众生，无有各自分别故，由示现彼支分故，将得近行于喜乐。如灯般入于涅槃，彼乃极为殊胜行，不可忍受涅槃火，连灰烬亦无所余。于彼无有诸色身，非根境亦非诸界，无心亦无心所法，无有我慢分别心，无众生亦无智慧，心识亦无所有法，如同沉睡安住时，无分别且无我性，无想亦无诸行为，无色无有诸功德，此即宣说为涅槃，远离欲求解脱分，轮回即是自性故，了知无实自性已，若时不欲证涅槃，尔时当知已觉醒，无自性之体性中，了知真实体性义，于所修证涅槃中，无精进者无成就，若成下劣心态者，所作徒劳无他救。若人修证胜菩提，未成即生退怯时，夺取自身之盗贼，彼造何等不爱事？佛陀体性之身躯，不以安乐而增长，于彼无有精进心，亦不安住大勇识。若修无上菩提时，不成即入于涅槃，更无胜劣他法门，亦无其他恶众生。若人证得胜菩提，而后舍弃自身者，如是精进实安住，最极觉醒之状态。是故于诸根境中，非为近受用所缚。
又在《断除二疑正续》中说：是人无有诸禁行，从彼具大果报者，纵然于某生信心，习气如何得弃除？瑜伽续中诸禁行，安住心未得清净。


 །གནས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྦྱངས་པ། །ལྟ་བ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རབ་ཏུ་སད་ཀྱང་བརླག་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རབ་ཏུ་སད་གྱུར་མི། །མར་མེ་ལྟ་བུར་མྱ་ངན་འདའ། །ཤིན་ཏུ་བྱས་ཆུད་གསོན་གཞན་མེད། །དངོས་གྲུབ་ལ་ ནི་དེར་མི་སྤྱོད།།རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མངོན་སུམ་འདོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པ། །སྙིང་སྟོབས་ཞན་པ་གཞན་ཡོད་མིན། །འདི་ན་རབ་ཏུ་སད་རྒྱུ་ལས། །མི་གང་མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་བ། །བདེ་བ་མཐའ་ཡས་རབ་སྤངས་ནས། །དེ་ཚེ་འབྲས་བུ་ཅི་ ཞིག་འགྲུབ།།ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དངུལ་ཆུ་མེ་དང་ཕྲད་པ་ལས། དངོས་པོ་ཅི་འདྲར་སོང་གྱུར་དང་། །ཚིག་པར་མངོན་པའང་མེད་གྱུར་ཅིང་། །དུ་བར་སོང་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྕི་བའི་གཞོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་ཚེ་སླར་ཡང་སྡུད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། འདྲ་བ་རུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཐར་པ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ནི་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ།།གཞན་ཡང་གང་ཞིག་བསྒོམས་པར་གྱུར་པའི་བསྒོམས་པ་དེ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གནས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་རབ་དང་། བཟོ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཤེས་ རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་པར་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མེས་བསྲེགས་ པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།བསྲེགས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སླར་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
安住心未得清净，因为见解有差别，纵然觉醒亦将毁。若人已得大觉醒，如同明灯入涅槃，极为徒劳无他救，于彼不行诸成就。从自身中所生起，远离现前诸欲望，趣入涅槃之境界，更无其他怯弱心。此中从于觉醒因，何人趣入于涅槃，舍弃无边诸安乐，尔时成就何果报？
又说：水银与火相遇时，无论成何种事物，既不显现为烧毁，亦不成为烟雾相。以重物摧毁之力，何时复又能收摄，如是当知智慧印，即是如此之道理。
所谓瑜伽，无论获得何种究竟，皆不从彼退转，如同解脱等相似。究竟因之体性即是安乐与喜悦等，此乃自性之因相。
复次，若人修习所修，以串习力而获得安住究竟，如同智慧、工巧、技艺等相似。所修即是以智慧方便摄持之触受差别所生之乐与喜。是故彼等趣向究竟，此即自性之因相。
于此，仅与究竟相应，由修习故，以彼串习差别之力，必定获得不退转法性，彼不为他所退转，即是获得自性。譬如树木等为火所烧之差别不可退转，以烧等相不复生起为法故。


 །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་དང་གསེར་ལྟ་བུར། །བསྲེགས་པས་སླར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་། །འགྱུར་བ་གང་ཡང་མི་བྱེད་ལ། །ཁ་ཅིག་ ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད།།ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གསེར་ལ་སྩོགས་པ་ལ་མེས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་རྒྱུན་ལས་ལྡོག་ཅིང་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། མེ་དང་ཆུ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །གསེར་འདི་ཡང་སྲ་བ་ལ་སྩོགས་པའི་རང་ བཞིན་གཞིའི་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་བསྒོམས་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པས་རབ་ཀྱི་མཐའ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་གིས་དེ་ཞེན་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བླངས་པས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོར་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དང་གང་གིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱིན་པ་དེ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་ཡང་གོམས་པའི་དབང་གིས་གཙང་སྦྲ་ལ་སྩོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་འགའ་ཞིག་བརྩེ་བ་མེད་པའི་བསམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་རང་རིག་པའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ ལ་སྩོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པས་གནས་ཏེ།རྒྱུན་འཆད་པའི་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྩོགས་པའི་རྒྱུན་འཆད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྩོགས་པ་ལ་མི་ཕན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡང་དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དུ་ན་དེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྨྱོན་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་རེ་ ཞིག་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པ་ལྟ་ཞོག་གི་།འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྟེན་པ་ཡང་བློས་དེ་ལ་ཕན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུའི་འདོད་པ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། སུ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་དང་ཚེར་མ་ལ་སྩོགས་པ་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
因此，如同木材与黄金，经火烧后不复转，任何变化皆不作，有些则会有退转。
如是所说，对于黄金等，由火所作之差别，其相续可以退转，并能生起与彼不相顺因之自性事物，如同火与水等。此金亦成坚硬等自性基之差别，以自性修习而生其他差别。
于此，心缘境所生之自性差别，依止渐次增上之因而获得究竟后不会退转，因为心已趋向彼分故。心以何所执著之功德，当获得时，由摄取彼因故，永不会以不相顺门退转。
于此，以何等成就究竟，即成彼等之自性，譬如婆罗门以串习力而无净行等，如是若有婆罗门持大禁行，串习无悲之心，即成彼自性。
又，安住一切自证之乐与喜等相续，以自证现量成就者，亦由修习串习力而相续不断而住，以无间断因故，无有能断苦等相续之因。
有些具有分别者，知苦等为无益自性已当舍弃，复不寻求彼生因，若不尔者即非具分别者，除此之外即如狂人。
暂且不论究竟，然仅少许依止，心以利益相应故，决定不生与彼不顺因之欲求，如同任何人有知之时，不会取蛇与刺等。


 །དེས་ ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་བསླབས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཐོབ་པ་ན་དེ་ཉིད་ལ་བློས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་དུ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ།དེས་ནི་དེའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་དེ་ནི་དེ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་ནོ།།གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་ཤེས་རབ་ལ་སྩོགས་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ གོམས་པར་བྱེད་པ་ན་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེའི་ཆོས་ཀྱང་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་ཤེས་རབ་ལ་ སྩོགས་པ་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་བསླབས་པའི་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བསྒྲུབ་པར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།།གང་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ལ་ ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་ལྡོག་སྟེ།དེ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། འདོད་ཆགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཆགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་རྙོག་མེད་ཡིན།།འདོད་ཆགས་དང་ནི་ཆགས་བྲལ་བཅོམ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་མ་སྤངས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བ་བཅུ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བུད་མེད་ ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར།སྲོག་འདོར་བར་བྱེད་ན་དེ་ལ་འདོད་པ་བསྟེན་པ་ལ་སྩོགས་པས་སྲོག་གཟུང་བར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
因此，当获得其果，以学习事物差别之力而得串习时，心于彼一开始即以应当断除之方式而转，彼即断其相续，以彼为彼故，以自性因而成立其自性。
因亦非不成立，以修习差别获得差别故，以彼串习智慧等故，因不成立者不存在。亦非不定，以于乐与喜等串习时，不趣入不相顺之苦等故。
亦非相违，以不成立与所立相违之苦故。喻法亦为一切论者所共许，以见智慧等依各补特伽罗学习差别而成立差别故。
又如所说，贪欲对治为不净观，嗔恚对治为慈心，愚痴对治为缘起。于此若谓贪著以离贪而转，以成不相顺故。
若如是，以串习贪著亦当成离贪，故根本续云："一切佛贪欲，即无垢贪智，摧贪与离贪，生起一切乐。"
贪欲等非本性有过失，否则不得预流道，以彼未断贪等而趣入故。
又世尊于戒律品中说："菩萨应舍十善，如为求欲女人故，菩萨舍命时，应以受用欲等而护其命。"


 །དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་མཐོང་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྐྱེ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་གསུངས། དེ་ནས་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ འོན་ཀྱང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཀེ་ཏ་ཀའི་མེ་ཏོག་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེས་ཟོས་ན་ཞུ་བ་ན་གླ་རྩི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། གླང་པོ་ཆེ་གཞན་གྱིས་ཟོས་ན་ཞུ་བ་ན་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་མེ་ཏོག་ཀེ་ ཏ་ཀའི་ཉེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་གིས་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་འོ་མ་སྤྲུལ་ལ་སྩོགས་པས་འཐུངས་ན་ཞུ་བའི་ཚེ་དུག་ལ་སྩོགས་ པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ།སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་འཐུངས་ན་ནི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེས་པར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་དེ་དཔེར་ན་ཀེ་ཏ་ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན ཚིགས་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཙམ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ཐ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་པ་དེ་ཙམ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་ནི་དེས་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།གེགས་པ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
同样，若见作大恶者，虽令其丧命，亦不使其堕恶趣，反生诸多福德。因此，若贪欲等本性有过失，云何不成恶趣之因？又云何说生极多福德？
彼等虽非本性有过失，然依补特伽罗相续差别而生功德差别。譬如计多迦花为香象所食，消化时成如麝香；若为其他象所食，消化时则成不净之性。是故非计多迦花之过。
如是贪欲等亦依意乐差别力，于住清净相续者生殊胜果。譬如毒蛇等饮乳，消化时成毒等性；若他人饮用，则成甘露性。如是贪欲等亦依意乐差别而生殊胜果，以非本性有过失故。
因之比量为：凡依何殊胜相续，即生何殊胜果，如计多迦等。以是住殊胜相续之贪欲等故，此乃自性因。
于此，仅与殊胜相续受用转变相关者，即能生殊胜果，如最后因聚。若某与某之自性相关，则彼能作彼，以无障碍故。


 །གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ནི་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་འདིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡོད་པ་མེད་པ་གེགས་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྡོད་པ་མེད་པའི་ཐ་མ་ནི། །སྡོད་པ་མེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ངེས་པས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱི་སྨན་པ་བཅུད་ཀྱི་མཐུ་ གོམས་པར་གྱུར་པ་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཟངས་མ་ལ་སྩོགས་པ་དངུལ་ཆུ་ལ་སྩོགས་པའི་བཅུད་ཀྱི་ཤུགས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་མཐུས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཟངས་མ་ལ་སྩོགས་པ་དངུལ་ཆུ་ལ་སྩོགས་པས་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནུས་པ་དེ་མཐོང་བས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གང་དུ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ ཡང་།གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་མཆོག་ལྟ་བུར། །མི་གཙང་ལུས་འདི་བླངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །རིན་ཆེན་རིན་ཐང་མེད་པར་བསྒྱུར་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྟན་ཟུང་། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་ དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི།།སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཇི་ལྟར་སྐྱོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་སྨན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བས་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་། དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་ བ་ལྔ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་།འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
若有障碍则不可信赖。此中，殊胜转变不待他缘，故仅与彼相关。彼亦无间断之障碍，以最后无间断不待他缘故。如是，由唯与彼相关之决定，说为自性因。
如服食甘露，甘露医师习练甘露力后，即生殊胜之异体。如是，铜等以水银等精华力坚固，能生异相，无过且不退转。于此亦当如是了知。否则，铜等不能为水银等所转。
如是见彼功能，明确了知为有，否则于任何处皆无功能。如说：
"如同殊胜点金药，
取此不净之身已，
转成无价胜者身，
坚持菩提心亦尔。
福德令身安乐已，
智慧令心安乐时，
虽住轮回利他事，
悲者何由生厌倦？"
复次，如有成就甘露之士，以殊胜药物配制，获得其功德之大，并生五神通，如是住于轮回之际，亦作诸功德。


 །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་གཞན་གྱི་དོན་ ལ་བརྩོན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ཡོད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད།གཞན་ཡང་། འགྲོ་བ་དྲུག་དང་ཉོན་མོངས་བསལ་བས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་མ་མཆིས་ལ། །ཉོན་མོངས་འཕྱོས་པས་རང་ལ་སྨན་པར་ བགྱིད་པའང་འཐོབ་པར་འགྱུར་མ་ལགས།།དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་སླད་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་མཛད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་ངེས་པར་མ་བསྲེགས་རན་གྱི་དུམ་བུ་བཞིན་དུ་སྤང་བར་མཛད། །ཁྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དྲན་དང་མཁྱེན་པས་གཟུང་བས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་འགྲུབ། །ཉོན་ མོངས་པ་དག་སྤང་བར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་འགྱུར་ལགས་ཏེ།།འདི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཁྱོད་བློ་ཤུལ་གོལ་ཡུལ་ཅན་དུ་ཡང་མ་བགྱིས་ལ། །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པའང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མཛད། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་ མཐར་ཐུག་པར་གནས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡིན།དེ་ལས་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནུས་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཅི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ལྡོག་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལྡོག་པ་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།དེ་ལས་ལོག་པའི་གཞན་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དབང་པོ་ དང་།སྣང་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་ནུས་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是，由受用殊胜境而正生之甘露，于轮回之际作愿行，精进利他功德资粮圆满，为菩提心甘露所转，为何不许？
复次，未经除六道烦恼而得无上菩提，亦不由驱散烦恼而得自利。是故，为证菩提汝当精进坚固，不必焚烧烦恼，如弃断枯木。汝以正念智慧摄持烦恼，成就种种功德，断除烦恼亦成菩提之因。如是彼未令汝心入歧途，且令生于诸趣相续亦成功德之田。
复次，一切智智修习究竟住时，是从有分别或无分别？若许从无分别，则由修习分别力所必生，云何是无分别？从有分别生无分别智慧，实不应理。若谓由烦恼及随烦恼习气转依而成无分别，此亦不然。以烦恼及随烦恼习气转时，何者成无分别？除此之外无有量证，于彼亦无量所成立。亦无现量可证其有，以彼必从根、显现、作意、境之功能所生故。亦无能说离所取、能取及取相之识，以彼与此相违故。


 །རྗེས་སུ་དཔག་ པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉི་ག་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་ འགྱུར་རོ།།མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དགག་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉམས་པ་ལས་ འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ལ་སྡོད་པ་ན་སྐད་ཅིག་མས་འཇིགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་མེད་ན་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བར་ སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ས་བོན་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ལས། །མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་སྒྱུ་མ་སྐྱེ་འདྲ་བར། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ཀྱིས་གསུངས། །སྐྱེ་དང་འབྱུང་དང་འཇིག་ཚོགས་དང་། །སེམས་ཅན་སྲོག་སྩོགས་སྟོན་མཛད་པ། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ ཀྱིས་དེ་དྲང་དོན།།གསུངས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེད་པ་པོ་མི་འཐད་པས་འདིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཡང་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སམ་ཚད་མ་གཞན་དག་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ངེས་ སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ག་ལ་ཡོད།དེ་ཡང་། དངོས་རྣམས་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོང་མེད་མིན། །གང་ཞིག་གང་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
比量亦不能证，因彼须先取因相二者之关系故。若无离所取能取二者之识，则不生起，所谓果相或自性相之因亦不可得。不可得因亦不能证知彼，以彼唯是遮境故。
其中，首先果相因不成立，以不应有因果事相故。以坏因不生果，彼以无故非能生故。从未坏亦不生，若住于趣入生时，应无刹那坏失故。若无作用，如虚空花，岂能生？是故：
种子若已坏，不能生芽苗，
如幻化而生，此等汝所说。
生起与出现，蕴聚及有情，
命等汝所示，怙主说此是，
权说世俗谛。
是故，所生及能生不应理，由此非有因果。自性因以自性隐蔽故亦不存在，且未成立唯此相随故。不可得因是正所立故，此非其处。若许有余因相或量，云何说定是无分别智？如说：
诸法不从自生，亦非从他生，
非二非有无，何者从何起？


 །དེས་ན་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ན་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པ་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར།ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་ཡང་དཔྱོད་པ་འདི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ནམ་མཁའི་པདྨ་ དང་འདྲ་ལ་དེ་ཁས་བླངས་ན་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ནི་ཅི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡང་དེར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་མ་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་ བྱུང་བ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་འཇུག་པ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ན་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བརྟགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས།འཕགས་པས་འཁྲུལ་པ་མི་གཟིགས་ཏེ། །ཡང་དག་པ་ཡང་སྐབས་དེར་མིན། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་འགྱུར་ཡང་དག་པར། །གང་ཕྱིར་སྐབས་དེར་ཡང་དག་ན། །ནོར་པ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ནོར་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ཀྱང་། ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་སྐྱེར་ཟིན་ན། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་ནོར་པ་སྟེ། །རབ་རིབ་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ལྡོག་པ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བས་འབྲས་བུ་ཁྱད པར་ཅན་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།བར་དང་བཅས་པ་དང་བར་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་འདྲ་ལ། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཆོས་ཅན་རང་གི་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། ཐེག་ཆེན་པ་ཡི་ཐེག་པ་ངའི། །ཡི་གེ་མེད་ཅིང་སྒྲ་ཡང་མེད། །བསམ་གཏན་མ་ཡིན་རྣམ་ཐར་མིན། །སྣང་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，若胜义中彼识不应理，如何成为无分别？虚空莲花等非是有分别或无分别，于彼亦不作此观察，以于士夫义无所需故。如虚空莲花，纵许彼亦无任何必要。
以彼无自性故，不应成立任何，亦未说不作所立即是彼中之成立。是故，此等一切智皆从缘起而生，以所取能取相之自性分别而转时，当知是有分别。如说三界诸法皆由所取能取识之缘而假立。
是故《楞伽经》云：
圣者不见迷乱，彼处亦非真实，
迷乱即成真实，若彼处真实时，
错谬成真实性，纵然断诸错谬，
若复生相时，即是彼迷乱，
如同未净翳。
于此，唯遣倒执实有时，以修特殊实义至究竟故，当生殊胜果。以依有间隔与无间隔自性一味乐等修习差别故，如彼相正智，与彼类同相续趣入，具所取能取相正智差别，自性相续不断法性，于自心得自在，虽有分别，然以智慧方便摄持，能尽断一切如实住之事物自性故。
是故《楞伽经》又云：
我大乘之乘，无文字无声，
非禅定解脱，非无相行境。


 །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཐེག་པ་སྟེ། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་དབང་བྱེད་པ།།ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མཆོག་།དབང་གི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་རྗེས་ སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་དང་མངོན་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ།སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མ་བརྟག་པར་གང་དེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་ བར་སྣང་སྟེ།འདི་ལྟར་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་མི་ གསལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་རིགས་མཐུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དེ། དེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་ བྱེད་པ་མེད་ཅིང་།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་ཡོད་དེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། འཇིགས་པ་དང་། སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་ རིག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བཞིན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན།དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པའི་དྲ་བས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན།སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཡོད། འདི་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པ་པོ་དང་། རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
然而大乘之乘，于三昧得自在，
意身最胜体，以诸灌顶花庄严。
因此说从因之差别了知果之差别。然而，以名与类等所假立义随顺及违背相应之分别有知，具不明显及显现。如法称论师于《世间量论》中亦云："彼由所取能取分别普遍生起明显显现。如是，离名类等假立之知即成明显显现。以所取能取分别差别而分，故依名类等假立，论师说为不明显，非依所取能取正智差别。"
是故，从领受境相所生之差别，于彼等同类无有执著。彼习气明显显现无有障碍，且有成立，以习气等持为相，如欲、忧、惧、狂等，如前所说。
若谓所取能取正智相现前之究竟智慧，许为通达一切，然非如是，以由分别网所成故。若谓离一切相之正智，云何能断尽所知？无相智慧云何能断尽？此与理相违，以无分一味自性中，不应有所证、能证、证知之三自性差别故。


 །འོན་ ཏེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱིན་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཕྱོགས་དང་འདྲ་སྟེ།དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ན་དེ་འདི་ལྟར་ ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེལ།གང་དངོས་པོའི་རིགས་མ་ལུས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ནུས་མཐུ་འདི་བྱ་རོག་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གནས་གདབ་པར་གྱིས་ཤིག་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གོམས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གང་དང་གང་བསྒོམས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་གཙང་སྦྲ་ཅན་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བ་གཙང་སྨེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་བཞིན་པ་ན་ཁམས་གསུམ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཉམ་ སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས།རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ཡི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་གང་། །ཁམས་གསུམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། འབྱུང་བ་བཞི་གང་ཡིན་པ་དང་། །འགྲོ་ བར་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་སེམས་དག་པའི། །ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པར་བཤད། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་བཞག་ལ། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཟློས་བྱེད་ཅིང་། །ཚིག་རེར་ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་པར། །དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཙམ་དང་། འབྲེལ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེ་གང་དང་གང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེར་གོམས་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམས་པ་ན་དེར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ དངོས་པོ་རྣམས་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ།

以下是完整的中文直译：
若至最极究竟时，其自性即是此故通达一切，则此自性与我方相同。如是由有所取能取诸相正解差别，复至最极究竟时，此如是成为差别体性。若通达诸事物种类如实安住，其威力非为诸乌所食。
复次，当安立彼离一切分别聚为空。具分别之智于一切有情相续中存在，以现量等量所成就，当获得修习力正等习气时，即成通达一切。
复次如是，所修何者，至彼修习最极究竟时，即成习气圆满。如是清净行者大苦行等成无垢染，如是修习时三界成其受用，此乃自性因相。
故《等瑜伽续》云：
"一切瑜伽薄伽梵，金刚勇识如来尊，
彼之所有诸受用，即是一切三界中。"
又《诸天集会续》云：
"四大种及诸，所有众生类，
瑜伽师净心，说皆成受用。
安住大手印，诵彼大真实，
每句皆我性，应以真实修。"
如是，彼等修习至最极究竟及习气相应之自性，于何处生起，即于彼处获得习气。若修一切相，则三界所摄诸事物安住于成办乐及悦意等。


།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། དབང་པོ་གང་དང་གང་ལམ་གྱུར། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བྱ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས། །ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་གསུངས་པ ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེར་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པས་དེ་གོམས་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་རྣམས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་ པ།ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཡི་གནས། །དངོས་གྲུབ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྩོལ། །དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བྱེད། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བཞུགས་པའི་རྒྱུ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་མཛད་ཡིན། །འབད་པས་ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་ནི། །དེ་ནི་འབད་དེ་ཤེས་པར་བྱ། །འདི་ཤེས་གྱུར་ན་ཤེས་བྱ་ ཡི།།དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
因此，《等瑜伽续》云：
"诸根成何道，即成彼体性，
不住等持中，一切佛等合。"
又《摄诸分别续》云：
"诸佛若略摄，说为五欲境。"
又《吉祥密集续》云：
"色声等诸法，应当观为尊。"
是故，彼等以修习至最极究竟而成习气，非成非境界。因此，具分别智慧亦从修习力必定生起，依止殊胜自性。
一切功德之所依，
能赐一切悉地果，
复能成办种种事，
住世轮回作因缘，
利益一切诸有情，
精进断除我慢已，
应当精进而了知。
若能了知此义时，
即能通达诸所知，
一切真实之体性。
阿阇黎寂护所造《真实成就论》圆满。


། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ ་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།

以下是完整的中文直译：
印度堪布燃灯吉祥智（དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན，दीपंकरश्रीज्ञान，Dīpaṃkara Śrījñāna）与大译师比丘仁钦桑波译校润定。


